خجالت نمیکشم بگم گاهی اوقات دلتنگ کسایی میشم که مسیری که همراهشون طی کردم زیبا و شیرین بود اما مقصد و پایانمون تلخ از آب دراومد و در نهایت راهمون از هم جدا شد.
نمیتونیم کسی رو مقصر بهم خوردن روابط بدونیم چون توی زندگی واقعی ویلنی وجود نداره و همه یه جورایی خاکسترین ولی خب با این حال فکر کنم همه یک بار آدمبدهی داستان یکی بودن.
و خب صرفا دیدگاه آدما از زندگی متفاوته و گاهی این تفاوت باعث میشه یه جایی، یه روزی بالاخره از هم دور و جدا بشن.
که این در آن واحد هم قابلدرکه و هم دردناک.
در نهایت هم که چه میشه کرد؟فقط باید بگذریم و زندگی کنیم.
